จอมโจร..คุ๊กกี้
โดย วาเลอรี่ ค๊อกส์
ในคืนๆหนึ่งที่สนามบินแห่งหนึ่ง มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งรอเที่ยวบินอยู่ เนื่องจากต้องรออีกเป็นชั่วโมงเธอจึงไปที่ร้านหนังสือ ซื้อหนังสือกับคุ๊กกี้มาถุงนึงแล้วก็หาที่นั่งรอต่อไป..
ในระหว่างที่เธอขมักเขม่นอ่านหนังสือที่เพิ่งซื้อมา ก็บังเอิญเหลือบไปเห็นผู้ชายที่นั่งติดอยู่กับเธอกำลังหยิบคุ๊กกี้ไปกินจากถุงที่วางไว้ นายคนนี้กล้าดียังงัย ทำมัยหน้าด้านอย่างนี้ ด้วยความกระอักกระอ่วนไม่รู้จะทำอย่างไร เธอจึงพยายามไม่มอง ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ และกินคุ๊กกี้ของเธอต่อไป ขณะที่ชายคนเดิมก็กินคุ๊กกี้จนหมดไปเรื่อยๆ
เธอหงุดหงิดมากขึ้นจากการกระทำของชายคนนี้ และเธอก็คิดในใจว่า "นี่ถ้าฉันไม่เป็นคนใจเย็น นายคนนี้โดนฉันชกให้ตาเขียวไปแล้ว"
ทุกคั้งที่เธอหยิบคุ๊กกี้มาหนึ่งชิ้น เขาก็หยิบหนึ่งชี้นด้วย จนกระทั่งเหลือคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้าย เธอกำลังสงสัยว่าอีตาหน้าด้านนี่จะทำยังงัย ปรากฏว่าเขายิ้มให้เธอ แล้วก็หยิบคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้ายนั้นขึ้นมากหักครึ่ง เขายื่นให้เธอกินครึ่งนึง ขณะที่เขากินอีกครึ่งนึง เธอโมโหและฉวยคุ๊กกี้ครึ่งชิ้นนั้นมา และคิดในใจว่า "อีตาหน้าด้านนี่ นอกจากหน้าด้านแล้วยังหยาบคาย ทำไมนะ..ไม่แม้กระทั้งแสดงความสำนึกซักนิด"
เธอทั้่งหงุดหงิด แต่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเธอได้ยินเสียงประกาศเรียกขึ้นเครื่องดังขึ้น เธอรีบคว้าของทุกอย่าง เดินมาที่ทางเข้าโดยไม่้หันไปมองชายหน้าด้านที่ไม่รู้สำนึกคนนั้นเลย และในที่สุดเธอก็ขึ้นเครื่องและนั่งลงที่ที่นั่งของเธอ ขณะที่เธอล้วงหาหนังสือในกระเป๋า กะว่าจะเอามาอ่านให้จบ เธอก็ต้องแปลกใจเพราะ สิ่งที่เธอถืออยู่ต่อหน้าเธอขณะนี้ คือ ถุงคุ๊กกี้ที่มีคุ๊กกี้เต็มถุงเหมือนเดิม
เธอพึมพัมกับตัวเอง .."ถ้่าคุ๊กกี้นี้เป็นของฉัน คุ๊กกี้ที่กินอยู่ที่สนามบินก็เป็นของชายคนนั้น และที่จริงเขาพยายามแบ่งให้กับเธอ" ..
"มันสายเกินไปที่จะกล่าวขอโทษ ได้แต่สำนึกด้วยความสมเพศตัวเอง" .. "ก็เธอเองนี่แหละที่เป็นคนหยาบคาย หน้าด้าน ที่ไม่รู้จักสำนึก โจรคุ๊กกี้"
Posted by
Kind Particle
1 comments:
บทเรียน
1) อย่าด่วนทึกทัก
2) เพียงสงสัย ยังไม่ผิด
3) สิ่งที่เห็นอาจไม่จริงก็ได้
4) สภาวะเครียดจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง
5) เราเป็นผู้เลือกวิธีตอบโต้กับเหตุการณ์เอง
Post a Comment