[เขียนไว้ครั้งแรกที่ Hi5 วันที่ 6 พ.ย. 2551... เก็บมาขัดนิดหน่อย แล้ว Re-Post เป็นที่ระลึกเตือนใจตนเอง]
อีก อาทิตย์กว่าๆก็จะถึงวันคล้ายวันเกิดอีกครั้งหนึ่งแล้ว จะว่าสำคัญมันก็(อยากให้)สำคัญอยู่ แต่ว่ามันสำคัญจริงๆเหรอ คุณค่ามันอยู่ตรงไหนกัน
หรือว่า มันเป็นความบังเอิญ ที่นายเวลามีเท้าเดินได้ เดินมาจนวันวันหนึ่งที่ บังเอิญปฏิทินเขียนเลขวัน กับเลขเดือนพอดีกับวันที่เราโผล่หัวออกมาจากท้องแม่พอดิบพอดี ถ้ามันเป็นแค่ความบังเอิญแค่นี้ ชีวิตคงเศร้า และสุดแสนจะไร้ค่าเอา มากๆ ไม่คุ้มกับการเลี้ยงฉลองใดๆ
งั้นวันคล้ายวันเกิด น่าจะเป็นวันที่ ย้อนเวลาไปตอนวันเกิด ดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น
- คุณแม่ "เบ่ง" เราออกมา หรือไม่ก็ต้องยอมให้หมอเอามีดคมๆกรีดหน้าท้องนำเพื่อช่วยเราออกมา ไม่เคยมีประสบการณ์ตรง แต่จากที่ดูหนัง และดูแลภรรยาหลังคลอด มันเจ็บนะนั่น เคยได้ยินด้วยว่าเจ็บด้วยเสี่ยงด้วย คุณแม่บางคนทนไม่ไหวตายไปเลยก็มี
- ใครซักคนที่ยอมผ่านกระบวนการนี้ต้องมีคุณธรรมพิเศษ สมควรต่อการสัการะบูชาอย่างยิ่ง และ ยังมีความรัก พร้อมกำลังใจอย่างล้นเหลือ ที่จะรับภาระเลี้ยงดูเจ้าเด็กแดงนี้จนเติบใหญ่
- เราออกมาสัมผัสโลกภายนอกเป็นครั้งแรก เดิมเคยอยู่อุ่นสบายๆใน ท้องแม่ ดันมีมือดีไปเอาเราออกมา มันต้องโวยกันหน่อย จำไม่ได้นะครับแต่มันคงทั้งเจ็บทั้งกลัวเลย ถ้าเด็กแดงไม่มีกำลังต่อสู้ป้องกันตัว ยังเก่งกล้าสามารถ ผ่านร้อนผ่านหนาวสารพัด
- รอดมาเป็นเราได้ทุกวันนี้ คงต้องยอมรับว่าเรานี้เก่งไม่เบา ต้องขอบคุณ และชื่นชมตัวเองให้มากๆ แต่ในยามอุปสรรคนอกจากตัวเราเองแล้ว ยังมีใครที่อยู่เคียงข้างเรา พาเราข้ามอุปสรรค ระลึกคุณท่านและตอบแทนท่านเมื่อทำได้
- เราแยกตัวเป็นเอกเทศเป็นครั้งแรก ไม่มีสายสะดือแล้วนะ เราหายใจเฮือกแรกด้วย จะอึจะฉี่ก็เลอะหละทีนี้ แต่นั่นก็เป็นประสบการณ์แรกที่บอกเป็นนัยๆว่าจากนี้ เราเป็นผู้กำหนดชีวิตตัวเอง
- เมื่อได้เลือก แล้วมีสิทธิเลือก ก็ควรจะเลือก(เอง)ที่จะทำ เลือกที่จะเป็น ให้ฉลาด คุ้มกับการได้กายนี้ใจนี้มา
- อย่างต่ำเรามีหน้าที่พื้นฐาน คือดูแลกายนี้ ใจนี้ ให้ตลอดรอดฝั่ง โดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น
- จะให้ดี ก็สร้างทั้งประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ทิ้งไว้เป็นมรดกโลก [เชื่อขนมกินได้เลยว่า..การลงทุนนี้จะไม่เสียเปล่า เพราะพวกเราส่วนใหญ่ต้องกับมารับเงินปันผลอีกหลายๆรอบแน่ๆ]
แล้วคุณหละได้คำตอบของตัวเองหรือยัง....

1 comments:
ขอโทษนะคะที่แอบเข้่ามาอ่าน
ชอบที่คุณเขียนบอกตั้งแต่ เราเป็นผู้กำหนดชีวิตเราเอง...
อันนี้เห็นด้วยเลยค่ะ และชอบที่คุณบอกว่า เราเองก็เก่งเหมือนกันที่เติบโตมาได้ถึงขนาดนี้...
เป็นมุมมองที่ให้รักตัวเองแบบน่ารักดีค่ะ แอบให้กำลังใจตัวเองนิดๆ ขอบคุณนะคะที่เขียนออกมาให้อ่าน
Post a Comment