ผมมีพี่ชายอยู่คนนึง เราพบกันบนทวีตภพเมื่อไม่กี่เดือนมานี่เอง ด้วยการรับรู้ผ่านตัวหนังสือครั้งละไม่เกิน 140 ตัวอักษร ผมสัมผัสได้ว่าภายใต้รูปลักษณ์กระเซอะกระเซิง ใว้ผมยาวหนวดเครารุงรัง พี่ชายท่านนี้มีอะไรโดดเด่นเหนือชาวทวีตชนทั่วไป ชื่อที่ใช้บนทวีตภพ หรือ Twitter คือ @1500miles เราแลกข้อมูลส่วนตัวกันสั้นๆ แค่เพียงชื่อเล่น กับอายุ(จริง) จากนั้นผมก็เรียกพี่เขาว่า
"พี่โต้ง" ตั้งแต่นั้นมา
ด้วยตัวตนที่เราเปิดเผยผ่านเส้นเวลาของกันและกัน ไม่ช้าผมก็เริ่มเห็นสิ่งหนึ่งเด่นชัดขึ้น นั่นคือ การใช้ชีวิตสบายๆ (แต่ไม่ไร้ประโยชน์) มีความสุขกับการใช้ชีวิต ใช่แล้วนี่คือสิ่งที่ผมใฝ่หา
ผมก็เริ่มหาทางจีบพี่เขาหวังจะแอบลอกเคล็ดวิชา แต่ไม่อยากทำอะไรกระโตกกระตากเดี๋ยวไก่(โต้ง)ตื่น ผมก็ค่อยๆทวีตเลียบๆเคียงๆ จนวันนึงสบโอกาส ผมก็เลยบอกพี่โต้งตรงๆว่า ผมอยากได้ชีวิตแบบนี้แหละ ผมอยากคุยจริงจัง และขอให้พี่เป็นโค้ชให้
คำตอบมันน่าผิดหวัง (จีบยากเป็นบ้า) แกบอกว่าแกเป็นสิ่งผิดปกติของธรรมชาติ(หรืออะไรประมาณนี้)อย่ามาลอกแกเลย แต่เราก็ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องการใช้ชีวิตเรื่อยมา แล้วก่อนจบการทวีตวันนั้น พี่โต้งทวีตเรื่อง
"การบายพาสชีวิต" โดยไม่ได้ให้รายละเอียดอะไรมากมาย คำนี้เท่ห์มากมันก็เลยยังฝังอยู่ในหัวจากวันนั้นเป็นต้นมา หลังจากนั้งผมได้มีโอกาสเจอพี่โต้งตัวเป็นๆอีกสองครั้ง แต่ก็ไม่ได้คลี่คลายปมความหมายของคำาว่า
"การบายพาสชีวิต"
เมื่อเช้านี้ไม่รู้อะไรดลใจ ผมทวีตหาพี่โต้งไว้ลอยๆ ถามหาความหมาย
"การบายพาสชีวิต" ไม่ได้คาดหวังว่าแกจะตอบเป็นจริงเป็นจัง แต่ผิดคาด พี่โต้งตอบยาว (หมายถึงหลายทวีตต่อกัน) ผมอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วก็ถึงปิ๊งไอเดียว่า เอาทวีตของพี่โต้งวันนี้มาเรียงให้หาได้ง่ายๆอ่านได้ง่ายๆ เพื่อประโยชน์แก่คนที่ไม่ได้อยู่ในทวีตภพน่าจะดี นั้นคือที่มาของบล๊อกเรื่องนี้
ข้างล่างนี้ คือข้อทวีตของพี่โต้งที่ผมจับมาเรียงต่อกันตามลำดับเวลาทวีต พี่โต้งทวีตเล่าชีวิตตัวเองสั้นและปิดท้ายด้วยความหมายของ
"การบายพาสชีวิต"ลองอ่านกันดูเล่นๆครับ คุณจะพบของที่ไม่ใช่เล่นๆแน่ๆ จะบอกให้
ขอบคุณพี่ชายใจดีชื่อโต้งมากครับ
@KaiwanH
@1500miles พี่โต้ง เรายังค้างกันอยู่หลายเรื่องนะ วันนี้เอาเบาะๆ อะไรคือการบายพาสชีวิต และทำได้อย่างไร #หนักไปไหมพี่
@KaiwanH พี่โต้ง เรายังค้างกันอยู่หลายเรื่องนะ วันนี้เอาเบาะๆ อะไรคือการบายพาสชีวิต และทำได้อย่างไร #หนักไปไหมพี่ < ยินดีครับ :)
@KaiwanH ผมเคยวิ่งสุดแรงเพื่อตามเงิน ตามเกียรติ ตามอำนาจ ตามบารมี ตาม ตามๆๆๆๆ จนสำเร็จในระดับหนึ่ง
@KaiwanH รอบข้างของผม..เหลือเพือนไม่กี่คน ยิ่งมองลงไปพบซากปรักหักพังที่ผมต้องฟาดฟันอย่างหนัก เพื่อไต่ขึ้นมายืนให้ได้ (ต่อ)
@KaiwanH วันนั้น..ผมยังไม่รู้หรอก นอกจากสะใจในความสำเร็จของตัวเอง ภูมิใจในความเก่งกาจและชื่นชมวาสนาสารพัด (ต่อ)
@KaiwanH สิบกว่าปี..ดูเหมือนคุ้มค่า ทั้งที่..ผมต้องทุ่มเทสารพัด งัดกลเม็ดเด็ดพราย เพื่อไต่ขึ้นมาให้ได้ และกังวลมากมายๆๆๆ (ต่อ)
@KaiwanH แต่วันที่ผมเสียแม่ไป..ทุกอย่างที่สร้างมา ช่วยอะไรผมไม่ได้เลยสักนิดเดียว ถ้าแลกได้..เชิญเอาไปทั้งหมดเลย (ต่อ)
@KaiwanH แต่พอผมออกเดินทาง 1500miles ไปทีละพายๆๆ ทีละอ่าว ทีละแหลม ทีละหมู่บ้าน คนหลงโลกอย่างผมเหมือนถูกผ่าตัดใหญ่ (ต่อ)
@KaiwanH สิ่งทีใช่ ดูเหมือนไม่ใช่ เรื่องง่ายๆ ริมทะเลสอนผมให้คิดใหม่ทั้งหมด เราทำเรื่องยากๆ มาตลอดชีวิต (ต่อ)
@KaiwanH ผมเคยใช้เวลามากมายในการเดินอ้อม ทุ่มเททรัพยากรทั้งปวงเพื่อไปยืนบนที่แคบๆ คนเดียว ที่ใครๆ ก็อยากแย่งชิง (ต่อ)
@KaiwanH แต่ทำไมคนริมทะเล กลับรวยกว่าผมเหลือเกิน ข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ อิ่มหนำสำราญ กินได้นอนหลับ (ต่อ)
@KaiwanH ผมเรียนรู้เรื่องแบบนี้ไปตลอดทาง และพบว่า ทุกแห่งที่มีความสุขมักจะคลอบคลุมไปด้วยเรื่องง่ายๆ ไม่ซับซ้อน (ต่อ)
@KaiwanH เราปีนป่ายอ้อมขุนเขาแห่งความยุ่งยากมานานมาก เพียงเพื่อวันหนึ่ง..ก็มองหาความสุขอย่างเขานั้นเอง (ต่อ)
@KaiwanH ทำไมเราไม่หาทางลัดกลับลงมา หรือ ทำไมเราไม่เดินในที่ราบๆ หรือเดินอ้อมๆ ก็ได้ (ต่อ)
@KaiwanH ผมเริ่มบายพาสชีวิตหลังจบภารกิจสึนามิ ที่ผู้คนลืมกันไปแล้ว และระเริงกันต่อไปนั่นเอง (ต่อ)
@KaiwanH ผมเดินกอดคอร้องไห้กับเศรษฐีผู้ไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่ลูกเมียหลายท่าน และเห็นอะไรที่ไม่แน่นอน..ขอย้ำว่า ทุกอย่าง (ต่อ)
@KaiwanH ยิ่งเดินทางก็ยิ่งเห็นความยุ่งยากของชีวิต ที่เราพยายามสร้างกันอย่างไม่ลืมหูลืมตา และอัตรธานแค่คลื่นลูกเดียว (ต่อ)
@KaiwanH คุณหนุ่ย..ถามผมว่า จะบายพาสชีวิตอย่างไร คงไม่มีใครลงมือทำได้..นอกจากตัวคุณหนุ่ยเองเท่านั้น (ต่อ)
@KaiwanH บายพาส..โดยการตัดความยุ่งยากของชีวิตทิ้งไป เพราะถ้ามันดีจริงคงทำให้เรามีความสุข จริงมั้ย (ต่อ)
@KaiwanH พูดง่าย แต่ทำจริงๆ อาจยากมาก เพราะมันเป็นความชอบที่เราสะสมมาตลอดชีวิตนั่นเอง (ต่อ)
@KaiwanH แต่ทุกการเปลี่ยนแปลงย่อมต้องบาดเจ็บ แต่พอรักษาบาดแผลหาย ก็ทุเลาและสบายขึ้น (ต่อ)
@KaiwanH ผมไม่มีวาสนาได้ปฏิบัติธรรมมาก ก็เลยพยายามเอาธรรมชาติที่ได้พบเห็นมาประยุกต์ใช้ และเริ่มได้ผล (ต่อ)
@KaiwanH ...คือ รู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญแท้ของชีวิต และวางแผนเดินสู่สิ่งนั้นอย่างเป็นขั้นตอน /zoom out บ้าง อย่ามุ่งแต่ macro/focus
@KaiwanH บายพาส..ที่ผมพูดถึงและบรรยายบ่อยๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ หรือพิสดารพันลึกอะไรเลยครับ มันเป็นเรื่องใกล้ตัวนั่นเอง (ต่อ)
@KaiwanH ใกล้ตัวเราจนมองไม่เห็น เพราะเราเชิดหน้ามองไกลตลอดเวลา ลืมถามตัวเองว่า ต้องการอะไร หรือถ้าถามก็แค่ถามเท่านั้นเอง (ต่อ)
@KaiwanH เราสร้างเป้าหมายเพื่อรันธุรกิจมากมาย และต้องทำให้ได้ แต่พอเป้าหมายชีวิตเรายอมผ่อนปรนตลอดมา (ต่อ)
@KaiwanH คงถึงเวลาที่เราต้องปรับทิศชีวิต ถ้ารู้สึกว่าไม่มีความสุข เอ้อ..ไม่ต้องทิ้งอะไรเลย แค่ขยับให้เข้าที่เข้าทาง (ต่อ)
@KaiwanH สำหรับผม กิเลสเป็นเรืองดีนะครับ ถ้าไม่มี..คงหมดรสชาติของชีวิตไปเลย ผมนำเสนอความคิดแบบง่ายๆ ครับ (ต่อ)
@KaiwanH คิดแบบง่ายๆ ทั้งสิ้นเลยครับ ผมเองก็หลงไหลได้ปลื้มกับโจทย์ยากๆ มาตลอดชีวิต พอคิดง่ายๆ ก็สบายใจ (ต่อ)
@KaiwanH บายพาสชีวิต..สำหรับผม คือ Back to Basic ในทุกๆ อย่างครับ คิดง่ายๆ ทำง่ายๆ สร้างง่ายๆ ไม่สร้างสมการอีกต่อไป (ต่อ)
@KaiwanH บางวันผมใส่สูทบรรยายรับเงินสองสามหมื่นบาท บางวันนุ่งกางเกงทะเลเสื้อยืดไม่ใส่กางเกงใน คอนทราสต์มากๆ แต่ก็ง่ายๆ (ต่อ)
@KaiwanH วันนี้..ขอบายพาสแบบง่ายๆ ก่อนนะครับ คุณหนุ่ย..เพราะที่จริง ผมก็ใช้แค่นี้แหละครับ หุหุ (เล่าซะมากมาย)
@KaiwanH ขอบคุณที่เป็นทวีตสหายที่ดีบน timeline และเป็นเพื่อนที่แสนวิเศษยามเจอกันครับ ค่อยคุยกันใหม่นะครับ :)
@1500miles You are ALWAYS เกินคำบรรยาย NO DOUBT ABOUT IT #1500miles
