Kaiwan2.0's Blog

เงียบไปนานจากการเขียนบล็อก...เหตุก็มาจากความขี้เกียจปนความสับสันว่าจะทำงัยดีกับชีวิต(ตู)ดีนี่...

ความสับสนของผมก็คือไม่รู้จะทำตัวอย่างไีรในยุค Web2.0 และ ในยุคเครือข่ายสังคม (Social Network) facebook ก็เล่น Twitter ก็บ่น แล้วก็มีเรื่องราวมากมายผ่านมาผ่านไปที่อยากมาแบ่งปันผ่านสารพัดบล็อกที่ตั้งไว้ แต่มันเยอะเกินจนเดินไม่ถูก เกิดง่อยรับทาน ที่เรียกว่า Action Paralysis (ง่อยทำ) อันเนื่องมาจาก Decision Paralysis (ง่อยเลือก)

สิ่งที่ผมทำคือการจัดระเบียบชีวิตใหม่  ผมยังไม่รู้ว่าสุดท้ายมันจะลงตัว หรือว่าต้องทดลองปรับแต่งกันไปเรื่อยๆ (ผมว่าผมรู้คำตอบด้วย) แล้วทำงัยหละ ก็ต้องเริ่มต้นตรงคุณสมบัติของ... Web2.0 และ Social Anything ซึงผมขอดึงจุดเด่นที่สุดในสายตาผมออกมาคือ เราจะเป็นทั้งผู้ผลิต (producer) และเป็นผู้บริโภค (consumer) พูดง่ายๆคือเราจะเป็นทั้งผู้ให้ และผู้รับ และนั้นคือสิ่งที่ผมกำลังทำและกำลังเป็น

ในความพยายามล่าสุดที่จะจัดระเบียบตัวเอง ตัวตนของผมก็จะไปโผล่ในหลายๆที่ อันนี้ไม่ได้ทำให้เท่าห์ดังนั้นกรุณาอย่าลอกเลียนแบบ หรือทำเองที่บ้านโดยไม่มีผู้(ใหญ่)กำกับดูแล

ส่วนของการเป็นผู้รับหรือ consumer นั้นเอาไว้ก่อน จุดอ่อนผมตอนนี้คือการดำรงตนในฐานะผู้ให้หรือ producer ... เว็ปบล็อกสารพัดที่ผมมีและจะใช้ต่อก็จะมีอยู่จำนวนหนึ่งที่ผมคิดว่าเป็นตัวแทนความเป็นผู้ให้ในแต่ละมุมชีวิต ตอนนี้ก็จะมีตามนี้...

1. สัพเพเหระ แหล่งรวมและกระจายไปยังเว็ปอื่นๆ   ->  http://blog.kaiwan.in.th/
2. เป็นเรื่องดุๆนิดนึงคือเรื่องของความตายครับ -> http://blog.lastbreath.in.th/
3. การเป็นพ่อคนนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายครับ อาการล้มลุกคลุกคลานของผมในฐานะพ่อรวมอยู่นี่ -> http://growingwithchildren.blogspot.com/
4.  ในฐานะเพื่อนร่วมชะตากรรมกับผู้คนในโลกนี้ ผมก็อยากเป็นคนใจดีกะเขาบ้างนี่นา -> http://kindparticle.blogspot.com/
5. สัพเพเหระแบบ HiTech เบาๆ  อย่างเรื่อง Social Media เรื่องของเล่น HiTech ก็จะมาที่นี่ -> http://socrev.wordpress.com/6. สัพเพเหระแบบ HiTech ที่เป็นทางการมากขึ้น รวมประสบการณ์ที่ผมได้มา ก็อยากแชร์ซะในขณะที่ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้างก่อนมันจะล้าสมัย -> http://stressfreeit.wordpress.com/
7. และอื่นๆอีกมากมายไม่ต้องอธิบายละกันนะ -> http://www.facebook.com/kaiwan.h  แล้วก็  http://twitter.com/KaiwanH

เยอะนะนี่ บังเอิญไม่ชอบเลข 6 กลัวซาตาน แต่ชอบเลข 7 เป็นการส่วนตัว แต่ใดๆในโลกล้วนอนิจจัง ไม่นานมันคงลดลง(หรือเพิ่ม)หละครับ ก็มันเป็นอนัตตาแล้วผมจะไปบังคับมันได้งัย


แล้วเจอกัน Soon