สวัสดีครับ.. หายไปหลายวันก็ไม่ได้ไปไหน ผมไปหาสาระมาเล่าให่้ฟัง หลังจากผมจบข้อเขียน "กลับลำ" ในบล็อกลมหายใจสุดท้าย ผมก็มุ่งไปที่การวางโครงสร้างและกระบวนการของการ/ความตายที่จะนำมาชักชวนคนไปตาย กับผมเยอะๆ!!!..
สองจิตหลายใจอยู่ว่าจะมาแนวไหนดี จะออกแนวสว่างด้วยปัญญา แบบพุทธธรรมะจ๋าก็จะว่าเชย .. ใช้แนวปรัชญาจิตวิญญาณจากศาสนาอื่นเหรอก็คงไม่ดีมั้ง หรือว่ามามาแนวมืดคือใช้ความกลัวเป็นตัวนำ จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้คำตอบสุดท้ายให้ตัวเองซะที สรุปว่าคงต้องเป็นสว่างบ้างมืดบ้าง หรืออะไรระหว่างกลางนั่นแหละกระมัง
แล้ววันนี้ก็มีวลีเด็ดของปรมาจารย์ Steven R. Covey ปิ๊งแว๊บขึ้นมาครับ วลีนั้นคือ "Begin with the end in mind" ผมแปลเป็นไทยว่า "ตั้งหัวใจไว้ที่ปลายฟ้า" เว่อร์ๆชอบๆ...โดยสาระแล้วก็หมายเกี่ยวกับความตายเหมือนกัน เพราะปลายทางของทุกคนก็ต้องตายจริงมั้ย เอาละ ข้อเขียนต่อไปของผมบนบล็อกลมหายใจสุดท้ายก็จะเป็นเรื่องนี้หละ โปรดรอติดตามตอนต่อไป
Posted by
Kind Particle
1 comments:
เคยตั้งไว้ นายอยากให้ได้ศ. หลังจบสิบปี ลุยแล้วแต่ท้อ คนลากแข้งลากขามันเยอะ เลยช่างมัน แต่มันเป็นโกลล์ทางโลก สำหรับสมองซีกซ้าย เราเด้ก indigo เป็น product ahead of the market ก็เลยเจ็บ ยังเลียแผลอยู่
เคยอยากเป็นเมียเป็นแม่ให้ใครสักคน ไม่คิดว่าจะได้มา มาแล้วไปแล้ว ๒๓ ปีเหมือนฝันไป
เหล่านั้นเป็นเป้าหมายนอกตัวเอง
คราวนี้ของตัวเองมั่งละ อยากกลับบ้านเพราะเหนื่อยมาก แต่เขาให้กายมาแล้วก้ทำงานจักรวาลไปพลางๆ ตอนนี้ขอหาอะไรที่ทำให้ใจสุขเพื่อตัวเองสักนิด เพราะจริงๆ คุณค่าไม่ได้อยู่ที่ปลายฟ้า คุณค่าของชาติภพนี้อยู่ที่การเดินทางต่างหาก และมิตรเก่าที่พบกันใหม่ในเส้นทาง
เชื่อว่าคุณกับเราเคยพบกันมาก่อน ยินดีที่ได้พบกันอีก Happy sharing นะคะ
Kornkarn
Post a Comment