การค้ากับโฆษณาเว่อร์ๆเป็นขอคู่กัน.. แต่ผมมีข้อสังเกตุว่า หลายครั้งที่การค้าก็มาเป็นแฝดคู่กับความฝันอันยิ่งใหญ่และท้าทาย การเป็นคนช่างฝัน หรือ ฝันเว่ิอร์ไม่ใช่ความผิด ที่จริงแล้วถ้าเราไม่ปิดตาปิดใจเกินไปเราต้องยอมรับว่าเราเป็นหนี้คนช่างฝันหลายๆคน ใครจะคิดว่าคนบินได้ ใครจะเชื่อว่าความห่างไกลไม่ใช่ปัญหาของการสื่อสารอีกต่อไป  แต่..ผมก็ยอมรับเช่นกันว่าความฝันอันอย่างใหญ่บางเรื่องก็ดำมืดจนน่ากลัวขนหัวลุกกันเลยเชียว

งงมั้ยครับว่าผมกำลังพูดเรื่องอะไรหรือสื่ออะไร .. บทความนี้ผมเขียนด้วยความเป็นห่วงเพื่อนพี่น้องหลายๆคนครับ ปุถุชนนะครับ..มีธรรมชาติชอบประเมินตัดสิน(ไปล่วงหน้า) สำหรับผมมันไม่สำคัญหรอกว่าการประเมินนั้นถูกหรือผิด มันก็คล้ายๆเล่นม้า แทงหวยนะครับ ว่ามะ..

ผมไม่ได้มายัดเยียดความคิดว่าอะไรถูกผิด แต่อยากให้คุณลองคิดตามผมนะแล้วบอกตัวเองว่าเรียนรู้อะไรบ้าง

[จินตนาการตามผมนะ] ... คุณเดินเข้าไปในสนาม(แข่ง)ม้า มีคนเป็นพันๆ ส่วนนึงเดินไปซื้อตั๋วแทงเลือกที่จะแทงตัวไหนดี  อีกส่วนนึงลุ้นผลกับม้าที่กำลังวิ่งในลู่ ถ้าม้าที่แทงไว้วิ่งแซงนำก็ตะโกนเชียร์เป็นบ้าเป็นหลัง แต่ถ้าถูกแซงก็จะมีอาการเครียดขึ้นหัว บางทีอำนาจมืดเข้าแทรกครับมีการแช่งม้าและคนขี่ตัวอื่นซะงั้น  อีกส่วนที่เหลือก็แสดงออกกับผลแข่งรอบที่เพิ่งจบไปก่อนหน้านี้ มีทั้งที่ดีใจ มีทั้งร้องให้ แล้วก็มีการวนเริ่มนับหนึ่งใหม่อีก คนชนะก็จะเอาอีก คนแพ้ก็ต้องถอนทุน... ดราม่าที่ผมบรรยายนี้เป็นแค่เสี้ยวนึงของพายุบ้าคลั่งที่เกิดขึ้นจริงในสนามม้า [ผมเดาเอานะครับ ไม่เคยไปหรอก]

ผมเชื่อว่าตอนนี้คุณคงมีความรู้สึกอะไรบางอย่างแต่มันอาจไม่ชัดเจน ผมอยากให้คุณลองแยกความแตกต่างขององค์ประกอบ เช่น ตัวม้าแข่ง คนขี่ม้า คนแทงม้า ลู่แข่ง และ(ระบบ)สนามม้า และภาพรวมๆ .

  1. ในฐานะผู้ดูคุณรู้สึกอย่างไร . รู้สึก บวก ลบ ขำ สมเพช สงสาร สมน้ำหน้า เฉยๆ หรืออื่นๆอีกมากมายกับแต่ละองค์ประกอบนั้นๆ และภาพรวมๆด้วย
  2. ทำไมคุณถึงรู้สึกอย่างนั้น
  3. แต่ถ้าคุณเป็นคนในเหตุการณ์ ในภาวพดราม่าไหลแรง คุณจะรู้ตัวมั้ยว่าทำอะไรอยู่
  4. และคุณรู้สึกอย่างไรกับคนนอกที่มองเข้ามา
  5. สุดท้าย ถ้าเลือกได้ คุณเลือกเป็นคนดูดราม่า หรือเป็นคนเล่นดราม่าซะเอง
 ก่อนอื่นผมขอกระตุกให้คุณรู้ตัวซักนิดก่อนว่า การตอบคำถามทั้ง 5 ข้อ เป็นการคาดเดา คิดเหมาเอาเองทั้งหมด ผมและคุณอาจมีคำตอบไม่เหมือนกัน คุณแต่ละคนก็มีคำตอบไม่เหมือนกัน ซึ่งนั่นเป็นเรื่องธรรมดาที่มักถูกทึกทักเอาอีกเช่นกัน

ตอนนี้คุณอาจถามว่า แล้วทั้งหมดนี่ นำไปสู่ข้อสรุปอะไรหรือไม่...ผมขอให้คุณสรุปเองดีกว่ามั้ยครับว่าคุณได้ความรู้อะไรบ้าง ลองจิณตนาการซ้ำอีกก็ได้ครับว่าแต่ละครั้งคุณมีคำตอบอย่างไร แตกต่างกันหรือไม่

อะ..ผมใบ้ให้ว่าคุณควรเรียนรู้อะไร ความรู้สึกดีๆสบาบๆไหลลื่น คืออวามรู้สึกที่ถูกต้องครับ ก่อนอื่น...คุณรู้สึกชอบเป็นคนดูดราม่า หรืออยากลงไปเล่นกะเขา แบบไหนสบายๆก่ากัน ต่อมาถามตัวเองจริงๆ วันๆนี่คุณดูหรือเล่นเอง สุดท้ายเพราะบางทีเราก็เลือกไม่ได้ เขาบังคับ (หรือเราคิดไปเองว่าต้องทำ) คุณจะเล่นบทต่างๆอย่างไรให้มีความสุข และให้ผลรวมออกมาดีที่สุด

[โปรดติดตามตอนต่อไป..[อย่าเพิ่งฆ่า] คนขายฝัน (ต่อ...ตอนแจกคอมพ์)]

1 comments:

อันที่จริงคงไม่มีคนคิดแบบนั้นหรอกครับ..อาจเป็นการคิดไปเองหรือปล่าว..คนขายฝันไม่เห็นจะผิดตรงไหนเลย..ทุกๆคนก็ขายกันทั้งนั้น เพียงแต่อาจจะยังไม่รู้ตัวก็ได้..แต่สำคัญที่ว่าขายแล้วมีคนสนใจมั๊ย..เพราะนั่นหมายถึงความสามารถในการสร้างแรงจูงใจต่อเป้าหมาย..ตรงนี้ต่างหากที่สำคัญในการวัดสักยภาพของตัวเราเอง..(สบายๆครับ..ไม่มีเรื่องเคลียดเลย)

เกี่ยวกับ..ฉัน และบล็อกของฉัน


เอาสั้นๆนะผมเป็นนไทยเกิด ไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ.2511 ชื่ออะไรเหรอ ก็ดูชื่อบล็อกมันน่าจะบอกอะไรบ้างนะว่ามั้ัย งานการก็อยู่ในสาย IT หรือจะเหมารวมเอาว่าเป็น ICT ก็ไม่น่าเกินจริง ทุกวันนี้ก็ยังเป็นลูกจ้างอยู่ แต่งงานแล้ว 1 มีลูกแล้ว 2 (แค่นี้ก็ต้องพ่น Bricanyl เป็นระยะแล้ว)

บล็อกนี้คงเป็นที่หลักที่ผมจะผูกโยงเรื่องต่างในชีวิตเข้าหากัน แต่การทดลองไม่มีวันสิ้นสุดหรอก ความเปลี่ยนแปลงจึงเป็นที่หวังได้เป็นธรรมดา

ขอให้มีความสุขกับเหตุที่ได้ทำกันไว้ดีแล้วครับท่าน


Blog Archive