Kaiwan2.0's Blog

วันนี้ได้รับลิงค์นี้ (http://www.oknation.net/blog/guview/2011/10/16/entry-1) ที่แชร์ผ่านมาทาง facebook มีข้อความน่าสนใจก็เลยขออนุญาติมาแบ่งต่อบนหน้าบล็อกนี้ซักหน่อย

ประโยคที่ผมยกมาเป็นหัวเรื่อง เป็นวาทะเด็ดของคุณยายชาวอ่างทองท่านหนึ่งที่ให้สัมภาษณ์ถึงเหตุการณ์การพังคันกั้นน้ำ แกให้ความเห็นซื่อๆว่า "ให้น้ำท่วมกรุงเทพไม่ได้ ในหลวงท่านอยู่ที่นั้น ให้ท่วมไม่ได้"

ความรู้สึกของผมนั้นต่างกับนักข่าวผู้สัมภาษณ์ที่ว่าถึงกับต้องกลั้นน้ำตาไว้เลย ผมกลับรู้สึกซึมอึ้งไม่ซึ้งเอาซะเลย แถมออกแนวละอายใจกับตัวเองนิดๆ และลึกๆก็อยากให้บาง(หลายๆ)คนคิดได้ละอายจิตตนให้หนักๆเลย

ประเด็นแรกเลยคือถ้าเรื่องนี้เป็นจริงนะ  ผมว่าผมก็จงรักต่อในหลวงนะครับ แต่ผมคงคิดไม่ได้เท่ายายแกหรอก เราชาวเมือง(หลวง)ซักกี่คนที่จะคิดได้แบบนี้ ใช่ดีแต่พูดหรือลงมือทำแค่เรื่องง่ายๆที่ไม่ได้ลำบากอะไรซักนักหนา

ประเด็นถัดมา เรื่องความช่วยเหลือที่พวกคนเมืองส่งไปให้ ถ้าไม่นับกันที่ราคาสิ่งของและเม็ดเงินที่ทุ่มลงไป.. แต่เที่ยบกันที่คุณค่าทางใจ ผมว่ามันเทียบกันไม่ได้เลย... เอาแค่ว่าถ้า 1% ของผู้ประสบภัยคิดเหมือนยายหรือคล้ายๆยาย(คือยินดีเสียสละให้คนหรือกลุ่มคนหรือสถาบันโดยไม่หวังอะไรตอบแทน) สิ่งที่เขาทำให้ ความช่วยเหลือที่เราส่งไป หรือลุยไปช่วยเอง ทั้งหมดนั้นรวมกันมันยังห่างใกล้ใจที่ยายแกให้มานัก อยากเห็นจริงๆครับ อยากเห็นพวกเราทำให้ญาติพี่น้องเราด้วยใจและใช้ปัญญาตามไปหนุนให้เต็ม


ประเด็นสุดท้าย..ผมสงสัยจริงๆว่าใครเอาเรื่องนี้ไปป้อนใส่สมองคุณยายแกหรือเปล่า ดูจากข้อความที่ออกทางสื่อต่างๆก็ล้วนเป็นความพยายามสร้างความชอบธรรมให้กับการปกป้องกรุงเทพไว้ เหตุคือกรุงเทพเป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศ (ผู้ใหญ่ผู้โตอยู่นี่สบายๆ) ศูนย์กลางเศรษกิจ (ผู้ใหญ่ผู้โตลงเงินลงทุนไปเยอะยังรีดกกำไรไม่หมด) ศูนย์กลางระบบสื่อสาร ... และอื่นๆอีกมากมาย ทั้งหมดนั้นเป็นความจริง แต่เป็นความจริงที่เลือกได้ คือเลือกที่จะไม่เป็นศูนย์กลางของสารพัดเรื่อง เรื่องที่จะกระจายศูนย์ กระจายการลงทุน ลดความเสี่ยงโดยวิธีต่างๆ แต่วันนี้เราพูดง่ายๆว่า ตรงนี้สำคัญนะต้องช่วยกันปกป้อง.. เสียสละเพื่อชาติเถอะ หรืออาจถึงขั้นเอาความใสสื่อ ความภักดีต่อในหลวงมาอ้างให้เสียสละ ถ้าเป็นแบบนี้หละก็ พวกเราก็ยิ่งควรสำนึกให้มาก สำนึกให้ถูกให้ตรง ว่าเราอยู่รอดเพราะใคร...



ผมก็ไม่รู้ว่ายายแกมีคัวตนจริงหรือเปล่า แต่มันรู้สึกได้ว่านี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วดีแล้ว.. ต่อให้แกเป็นตัวละครในนิยาย ผมก็ตั้งใจจะยกใจของผมให้ใกล้หรือเท่าตัวละครตัวนี้หละครับ คุณหละ....